Wystawa Jerzego Porębskiego „I cóż z tego, że świat wisi na włosku” w Galerii Salon Akademii.

Dwa porządki

Tytuł wystawy brzmi jak zdanie wypowiedziane ze wzruszeniem ramion – a przecież w rzeczywistości zawiera pytanie o kondycję świata i o warunki trwania formy. Wystawa w Salonie Akademii ukazuje dwa porządki twórczości profesora Jerzego Porębskiego, które – choć oddalone w czasie i funkcji – łączy fascynacja strukturą. Jest też powrotem do miejsca formacyjnego – tu bowiem spędził dzieciństwo i studiował, ale też od ponad 45 lat pracuje. Akademia stanowi więc nie tylko tło biograficzne, lecz przestrzeń, w której myślenie o integracji sztuk, o relacji projektowania i eksperymentu dojrzewało przez dekady.

Eksperymenty ze strukturą tensegrity

Główna część wystawy to najnowsze, nie prezentowane do tej pory eksperymenty Jerzego Porębskiego ze strukturą tensegrity – układami, w których elementy ściskane i rozciągane stabilizują się wzajemnie w stanie napięcia. Obiekty te wymykają się łatwemu opisowi – nie opierają się na masie, lecz na relacjach. Trwają dzięki precyzyjnemu rozłożeniu sił Porębski nadaje im nie tyle funkcje użytkowe, ile znaczeniowe. Nowe obiekty nie są modelami architektonicznymi ani rzeźbą w tradycyjnym sensie. Zachowują rygor właściwy dla pracy projektanta, choć zawieszają użytkowość. Do geometrycznych struktur przywierają słowa i znaczenia. Powstają przestrzenne znaki – minimalne, precyzyjne, jakby sprawdzające, ile można odjąć, by forma nadal trwała

Praktyka projektowa

Druga część to wybór z wieloletniej i wielowątkowej praktyki projektowej: systemy informacji wizualnej, identyfikacje instytucji, projekty dla przestrzeni publicznej, aranżacje wystaw, obiekty użytkowe i projekty graficzne. Wśród nich realizacje rozpoznawalne dla szerokiej publiczności – warszawski Miejski System Informacji czy warszawskie przystanki. W tych pracach struktura była zawsze odpowiedzią na konkret – na potrzebę czytelności, użyteczności i porządku. Projektowanie oznacza tu odpowiedzialność za wspólną przestrzeń, a forma jest wynikiem relacji między elementami.

Świat wisi na włosku

W tym kontekście tytuł przestaje być gestem ironii. „Świat wisi na włosku” – ale czy kiedykolwiek było inaczej? W pracach Porębskiego kruchość nie jest zapowiedzią katastrofy. Jest warunkiem równowagi. Stabilność nie wynika z ciężaru, lecz z napięcia rozproszonego w całym układzie. Kruchość nie jest tu zagrożeniem, lecz zasadą konstrukcji

Co, gdzie, kiedy

Jerzy Porębski
I cóż z tego, że świat wisi na włosku?
Wernisaż 10 kwietnia, godz. 18
Wystawa czynna do 31 maja (wt. – nd., godz. 12 – 19)

Galeria Salon Akademii
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Krakowskie Przedmieście 5, wejście od ul. Traugutta

Zespół

Koncepcja wystawy
Jerzy Porebski

Kurator
Jarosław Trybus

Projekt ekspozycji
Jakub Marzoch

Przestrzeń muzyczna
Maksymilian Granat-Malicki

Koordynacja wystawy
Iga Chmielecka
Katarzyna Urbańska

Montaż wystawy
Adam Krzywicki z zespołem

Autor zdjęć obiektów
Jakub Certowicz

Oprawa graficzna
Jakub Jezierski

Projekt otrzymał wsparcie finansowe Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Wystawa dofinansowana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS w ramach Funduszu Popierania Twórczości

Sponsor: AMS
Patronat Medialny: WhiteMAD, NN6T, Archisnob, Architektura Murator